سفر شروع مس

سامریہ و گلیل نا نیام اٹ اسہ کسر اس. دہ بندغ کسر انا سیم آ مُر سلیتوک اسُر. غاوک اوفتا باہ تے، اوفتا مون تے، اوفتا دُو تے ڈکاسُر. کس اس اوفتا خڑک بپتوسس. او اوار تینا توار آتے بڑز کریر. ”عیسیٰ! خواجہ! ننے آ رحم کر!“ عیسیٰ مُر آن ولدا توار کرے. ”ہنبو تینے پادری تے نشان ایتبو.“

دہ بندغ ہڑیسنگار و پادری تا نیمہ غا ہننگ نا بناء کریر. اسہ گام. گڑا ایلو. گڑا اوفتیان اسہ کس اس تینا دُو تیٹ ہُرا. غاوک ختم مننگ اٹ اسُر. او تینا مون ءِ لمس کرے. نرم آ چرم. او غٹ اسہ دم دا محسوس کریر، ہرا پوسکن آ گڑا اس اس. صاف. پورو. اوفتیان ہر اسہ، ہراتم او گام خلیسا ہنارہ جوڑ مسُر.

اسہ بندغ اس سلیس. او ہڑیسنگا و پدی نرا، اونا پد اٹ خاک پیش تما. اسہ سامری اس. او عیسیٰ نا نت تیا تما، تینا مون ءِ ڈگار آ جک تس، ہر گڑا تون ہرا اونا خڑک اس خدا نا ستا ءِ کرے. عیسیٰ خالی آ کسر اٹ چارہ کنڈ آ ہُرا. ”ایلو نوہ آک ہراڑے ءُ؟ صرف دا بندغ شکرگزار مننگ کن پدی بسنے؟“ او کیرغ خم مس. ”بش مر. نا...

Lk 17:11