رومیان

پولس نشست و نامه‌ای به ایمانداران در روم نوشت. او خودش را خدمتکاری خواند که برای مژده‌ی خدا جدا شده است. این مژده درباره‌ی پسر خدا، عیسی بود — که از خانواده‌ی داوود متولد شد، از مردگان زنده شد. از طریق عیسی، حالا مردم از هر ملتی می‌توانستند به خدا اعتماد کنند و پیرو او باشند.

پولس برای ایمانداران روم خدا را شکر کرد. مردم در تمام دنیا درباره‌ی ایمان آن‌ها صحبت می‌کردند! او بارها و بارها برای آن‌ها دعا می‌کرد. او می‌خواست چهره‌ی آن‌ها را ببیند. او می‌خواست قدرت خود را با آن‌ها شریک شود و می‌خواست آن‌ها هم او را قوی‌تر کنند. او احساس می‌کرد که این مژده را به همه بدهکار است.

پولس از این مژده خجالت نمی‌کشید. اصلاً! این قدرتِ خودِ خدا بود تا هر کسی را که اعتماد می‌کرد نجات دهد. اول یهودیان آن را شنیدند، بعد یونانی‌ها. در این پیام، خدا نشان داد که چطور مردم را با خود درست می‌کند. از اول تا آخر، همه‌چیز از طریق ایمان اتفاق می‌افتد.

Romans 1:1