عبرانیان

خیلی وقت پیش، خدا از طریق نبی‌ها به شکل‌های مختلف و در زمان‌های مختلف حرف زد. ولی حالا، توی این روزهای آخر، از طریق پسرش حرف می‌زنه. پسر دنیا رو ساخت. با نور خود خدا می‌درخشه. دقیقاً نشونمون می‌ده خدا چه شکلی هست. همه چیز رو با کلمه قدرتمندش سر جاش نگه می‌داره. بعد از پرداخت بهای گناه، در دست راست...

پسر خیلی بالاتر از فرشتگانه. خدا هرگز به فرشته‌ای نگفت پسر من. خدا به فرشتگان گفت تعظیم کنید و او رو پرستش کنید. فرشتگان مثل باد و آتش هستند -- خدمتکار، فرستاده شده برای کمک. ولی پسر روی تختی نشسته که تا ابد دوام داره. خوبی رو دوست داره. بدی رو بیزاره. هیچ فرشته‌ای هرگز اون جایگاه رو نگرفته.

خدا هرگز به فرشته‌ای نگفت در دست راست من بنشین. اون صندلی فقط مال پسره. فرشتگان خدمتکارند. می‌دوند و فرمان خدا رو اجرا می‌کنند. ولی پسر حکومت می‌کنه. با قدرت ساکت منتظره تا هر دشمنی تعظیم کنه. خدمتکاران می‌آیند و می‌رند. پسر تا ابد توی صندلی افتخار می‌مونه.

Hebrews 1:1