دوم تسالونیکیان

پولس دوباره به ایمانداران تسالونیکی نوشت. فیض و آرامش از طرف خدای پدر و خداوند عیسی مسیح. این کلمات فقط یه سلام نبودن. مثل آب روی زمین خشک بودن. فیض اونا رو همون‌جایی که خسته بودن پیدا کرد. آرامش اومد همون‌جایی که ترس شب‌ها بیدارشون نگه می‌داشت.

پولس دست‌هاش رو بلند کرد و خدا رو شکر کرد. ایمانشون داشت بلندتر می‌شد. محبتشون به هم داشت وسیع‌تر می‌شد. سختی‌ها مثل موج پشت سر هم بهشون می‌خورد. ولی نشکستن. توی هر طوفانی به خدا اعتماد کردن. کلیساهای دور دست درباره‌شون شنیدن و اسمشون رو با حیرت بر زبان آوردن.

دردشون یه چیزی رو ثابت کرد. خدا می‌بینه! خدا درست قضاوت می‌کنه. اونا لایق پادشاهیش شمرده می‌شن. خدا عادله. به کسایی که دردسر درست می‌کنن دردسر برمی‌گردونه. به کسایی که درد کشیدن آرامش می‌ده. خدا هر اشکی رو که می‌افته می‌بینه. می‌دونه چطور همه چیز رو درست کنه.

2 Thessalonians 1:1