خرابیں حاکمک

بادشاہ ہموڑے دیوال آ تینا شاہی پوشاک آتے چاک کیک۔ اونا چیراٹ او تینا جان آ اسہ خرن آ گد اس بیناسس تا کہ تینا دڑد ءِ نشان ایتے۔ ولے خدا نا پارہ غا ہِننگ نا جاگہ غا، او تینا غصہ ءِ الیشع نا پارہ غا پٹک۔ او ہر ہیت نا ڈوہ ءِ پیغمبر آ خلے۔ او اسہ بندغ اسے راہیک کہ او الیشع ءِ پٹ و خل اودے۔

الیشع کماش آتتون تولوسس ہراتم بادشاہ نا بندغ دروازہ ءِ پرغسا پیش تما۔ الیشع اول ہیت کرے کہ، یاہوہ دا پاہک — پگہ اسکان، شار انا دروازہ غا خوراک سستا مریک! خڑک آ سلیوک آ اسہ افسر اس پاہک و مخک۔ اگر یاہوہ آسمان اٹ دریچہ غاتے ہم ملکے، تو ہم دا ہچ مفک! الیشع اونا پارہ غا اشارہ کیک۔ نی دا تینا خن تے اٹ...

چار بندغ ہرافتا جان آ مرض اسس، شار انا دروازہ غان پیشن تولوسر۔ پیٹ آک خالی اسُسر۔ ہچ ءُ اُمید اس متو۔ اوفک اسہ ایلو ءِ ہُنارہ۔ نن ہر حال اٹ داڑے کہون۔ برے کہ نن دشمن نا کیمپ آ ہِنن و خوراک نا زاری ءِ کین۔ شائد اوفک ننا مون آ رحم کیر۔ شام انا وخت آ، چار آ بندغ آک بش مسر و دشمن نا تمبو تا پارہ غا...

2 Kgs 6:30