وعدہ پورو مس

لابان یعقوب تون ملنگ کن دُڈاسا پیش تَمّا. او تینا ہڑتوم آ دُوتے اونا زی آ شاغا و اودے سوگو ہلک. او اودے چُکّا. او یعقوب ءِ پدی تینا کیمپ آ درے، و یعقوب اودے ہر گڑا پارے. کہ او ہرا وڑ اُرا غان ہِنک. او ہرا وڑ اکیلا پند کرے. اودے ہرا وڑ خیسن آ راحیل ملا. لابان نا مون آ اسہ بھلو مخنگ اس بس. "نی کنا...

وخت اس گدڑینگنے، لابان یعقوب آن ہریفے کہ او تینا کاریم نا انت خواہک۔ یعقوب ءِ مست آن چاہندار اس۔ او راحیل تون مہر کریسس۔ اونا جواب زوت بس: "اگر نی راحیل تون کنا برام ءِ کرفیس، تو ای ننا ہفت سال کاریم کیوہ۔" لابان تینا کاٹم ءِ سُرفے۔ سودا پکا مس۔

ہفت سال۔ یعقوب ہشوک آ دے اٹ میہاتے خنا۔ او یخ، خنک آ نن تیٹی اوفتے رکھ کرے۔ مگر دا سال آک دے تا وڑ گدڑینگار انتئے کہ او راحیل تون بھاز مہر کریکہ۔ ہراتم اخری دے بس، یعقوب لابان نا کرّا ہنا۔ "وخت پورو مس۔ کنا اِرا ءِ کنے ایت۔"

Gen 29:13