عزرا ءِ سوج ١

زکریا ءَ یک روچے دیست کہ انگت دور ات. زندگیں آپ یروشلم ءَ چہ دو کورانی تہ ءَ ریچ ایت. یکے روچ دراہگ ءِ نیمگ ءَ روان بیت. یکے روچ نشتگ ءِ نیمگ ءَ روان بیت. گرماگ ءُ چلہ ءَ، آپ کدی ہم نہ اوشت ایت. ءُ یہواہ سرجمیں زمین ءِ سرا بادشاہ بیت. سرجمیں درد ءُ جلاوطنی ءَ پد، نوکیں آپ ہما شہر ءَ چہ در کیت کہ...

بازیں یہودی کدی یہوداہ ءَ پدا نہ شت اَنت. آ فارس ءِ ڈگارانی سر ءَ تالان مَنت اَنت. آواں کار کُت. آواں وتی ہاندان جوڑ کُت اَنت. آواں لوگ ءَ چہ دور سبت ءِ دارگ ءِ کوشش کُت. بادشاہ ءِ یک ہُکمے یک روچے ءِ توک ءَ ہر چیز ءَ بدل کُت کُت. آستر ءِ کسہ پیش دنت کہ اے بدلی چینچو زوت اتک کُت.

شوشن ءِ مزنیں شہر ءِ توک ءَ، بادشاہ ءِ مرداں ڈگار ءِ ہر جاہ ءَ چہ ورنائیں جنین مُچ کُت اَنت. پاسباناں آستر ءَ محل ءَ آورت ءُ آئی ءَ دگہ دراہاں گون ءَ ہوار کُت. آئی ءِ ناکوزتک مردکی ءَ اندر ءَ روگ ءَ چہ پیش آئی ءَ یک گپے گشت. ”کس ءَ مگُش کہ تو یہودی یے ئے۔“ گڑا آستر ءَ وتی راز ءَ چیر داشت ءُ ہما محل...

Zech 14:8