داؤد: تچگ ءِ سال

داؤد نوب ءِ شہر ءَ تچیت ءُ اخیملک پادری ءَ گندیت۔ پیریں مردم ءِ دست لرز انت۔ تو پرچا ایوک ئِے؟ داؤد ایمن بوگ پہ دروگ بندیت۔ منا ورگ لوٹیت! پادری آرا یہواہ ءِ میز چہ پاکیں نگن دنت۔ منا یک سِلاہے لوٹیت! پادری جلیت ءِ وتی زہم کشیت ءُ دنت۔ بلے دُوئیگ نامیں مردمے ساگہاں چہ چارگ انت ءُ ہر چیز گندیت۔

داؤد ءَ یک خرابیں ہالے رسیت۔ دُوئیگ ءَ ساؤل ءَ نوب ءِ پادری ءِ بارہ ءَ ہر چیز گشت۔ ہما مردم ءِ زبان تێزیں زہم ءِ وڑا بریت۔ داؤد ءِ دل زہر ءُ اپسوز ءَ گوں سوچیت۔ آ یک سوتے نبشتہ کنت: تو وتی ہرابیں کارانی سر ءَ پرچا شان کنئے؟ یہواہ ترا یک مردگیں درچکے ءِ وڑا زمین چہ کٹیت۔ بلے من ہدا ءِ لوگ ءَ سبزیں...

داؤد جت ءَ تچیت، کہ آئی ءِ دژمنانی شہرے انت۔ بلے بادشاہ ءِ ہزمتکار زان انت کہ آ کے انت۔ آ داؤد انت! آ پس پس کن انت۔ آ آئی ءِ جنگانی بارہ ءَ سوت گش انت۔ داؤد ءِ دل دؤر کنت۔ آ بند بوتگ۔ پمیشا آ وتی دیوانگ بوگ پیش دنت۔ آ درازگاں چنگ جنت۔ آ وتی ریش ءَ آپ ریچگ دنت۔ بادشاہ وتی دست ءَ سرینیت۔ اے مردم ءَ...

1 Sam 21:1