کلسیان

پولوس ءُ تیمتیس ءَ کُلُسّی ءِ شھر ءِ توک ءَ ایمان داراں را سلام دیم دات۔ آھاں آھاں را مسیاہ ءِ توک ءَ وپاداریں برات ءُ گُہار گُشت۔ ھُدا پت ءِ نیمگ ءَ چہ شُما را رھم ءُ آمن بہ رس ایت! نمدی آتک۔ یک کسانیں ٹولی یے ھور ءَ نشت۔ کسے ءَ مھر پروشت ءُ وانگ بندات کُت。

پولوس ءَ آھانی ایمان ءُ مھر ءِ ھاتر ءَ منت گپت! اُمید آھانی ھاتر ءَ آسمان ءَ یک مھکمیں کوٹی یے ءِ توک ءَ ھزانگ ءِ وڑا مُچ کنگ بوتگ ات۔ وشیں ھال آھاں تانکہ سر بوتگ ات ءُ آ ولّ ءِ وڑا تالان بیگ ءَ ات کہ رُدگ ءَ بس نہ کنت۔ ایپاپراس نامیں مردے ءَ اول آھاں را شون داتگ ات۔ آ یک وپاداریں ھزمتکارے ات کہ...

پولوس ءَ دُعا کُت کہ آ بزان انت کہ ھُدا چے لوٹ ایت! آئی ءَ سِدّا روہ ءَ چہ زانتی لوٹ ات۔ آ لوٹ ات کہ آ چوشیں وڑا پند بہ جن انت کہ ھُدا ءَ را وش بہ کنت۔ آھاں را تھاری ءَ چہ ڈن ءَ کشّگ بوتگ ات! نوں آ ھُدا ءِ وتی دوستیگیں بچ ءِ بادشاہی ءِ بھر ات انت۔

Colossians 1:1