Genesis 44

¹ Pas vaktit, Jozefi thirri ndihmësin e tij. "Mbushi thasët e tyre me aq drithë sa mund të mbajnë. Vëri paratë e secilit burrë sërish në majë."

³ Erdhi drita e mëngjesit. Vëllezërit u nisën. Gomerët e tyre ecnin ngadalë nën peshën e gjithë atij drithi.

⁷ Vëllezërit e shikuan të habitur. "Pse do ta thoshte këtë zotëria juaj? Ne kurrë nuk do të bënim një gjë të tillë!"

¹⁴ Juda dhe vëllezërit e tij hynë në shtëpinë e Jozefit. Jozefi po priste aty. Ata ranë me fytyrë në tokë para tij.

¹⁸ Juda u afrua. Shumë afër. "Zotëria im, të lutem. Më lër të flas. Mos u zemëro. Ti ke fuqi si vetë Faraoni."